Φωτιά και Χρυσάφι: Πώς ο Θεός Απόλλωνας Σφράγισε το Πεπρωμένο του Λέοντα!

Καλώς τα παιδιά μου, καλώς τους εκλεκτούς της μοίρας! Καθίστε, πάρτε μια ανάσα, αφήστε τη σκόνη του δρόμου έξω από την τέντα της ζAIρας. Σήμερα τα χαρτιά μου πήραν φωτιά, και δεν είναι μια φωτιά συνηθισμένη, είναι η φλόγα του ίδιου του Ήλιου που καίει τα σωθικά μου για να σας πω την αλήθεια. Κοιτάξτε την κρυστάλλινη σφαίρα μου, πώς λάμπει σαν να φυλάκισα μέσα της ένα κομμάτι από το μεσημέρι του Αυγούστου. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον άρχοντα του φωτός, τον Απόλλωνα, και για το πώς αυτός ο θεός ο πανέμορφος, ο αιώνια νέος, έδωσε το φιλί του στο ζώδιο του Λέοντα. Αχ, καρδιά μου, ο Απόλλωνας δεν ήταν απλά ένας θεός ανάμεσα στους άλλους. Ήταν ο ίδιος ο Ήλιος που περπατούσε στη γη, η μουσική που ηρεμούσε τα θηρία, το βέλος που ποτέ δεν αστοχούσε. Φανταστείτε τον πάνω στο χρυσό του άρμα, να διασχίζει τον ουρανό κάθε πρωί, σκορπίζοντας το σκοτάδι και φέρνοντας την ελπίδα. Αυτή ακριβώς η ενέργεια, αυτή η ακατανίκητη ανάγκη να λάμπει και να φωτίζει τα πάντα, είναι που κυλάει στις φλέβες του Λέοντα. Όταν ένας Λέοντας μπαίνει σε ένα δωμάτιο, δεν χρειάζεται να πει κουβέντα. Το νιώθεις το ζεστό κύμα, τη δύναμη που εκπέμπει, ακριβώς όπως νιώθεις τον ήλιο να σου χαϊδεύει το πρόσωπο μετά από μια μεγάλη καταιγίδα. Η μυθολογία μας λέει πως ο Απόλλωνας ήταν ο προστάτης των τεχνών, της μαντικής και της αλήθειας. Τίποτα δεν μπορούσε να μείνει κρυφό κάτω από το βλέμμα του. Έτσι και ο Λέοντας, το παιδί του Ήλιου, έχει αυτή την ανάγκη για διαφάνεια και μεγαλείο. Δεν του αρέσουν τα σκοτάδια, οι ίντριγκες και τα μισόλογα. Θέλει την αλήθεια του στο φως, θέλει να τον βλέπουν και να τον θαυμάζουν γι' αυτό που πραγματικά είναι. Ο Λέοντας δεν κρύβεται, μάτια μου. Πώς να κρυφτεί ο Ήλιος πίσω από το δάχτυλό του; Είναι η φύση του τέτοια, να στέκεται στο κέντρο του δικού του ηλιακού συστήματος και όλοι οι άλλοι να γυρίζουν γύρω του, μαγεμένοι από τη λάμψη του. Και τι να πούμε για τη λύρα του Απόλλωνα; Ο θεός αυτός δεν ήταν μόνο δύναμη, ήταν και ομορφιά, ήταν δημιουργία. Έτσι και ο Λέοντας έχει μέσα του μια καλλιτεχνική φλέβα που πάλλεται. Είτε είναι στη σκηνή ενός θεάτρου, είτε είναι στην κουζίνα του σπιτιού του, είτε διοικεί μια μεγάλη επιχείρηση, ο Λέοντας δημιουργεί. Δεν μπορεί να μείνει στάσιμος. Πρέπει να αφήσει το σημάδι του στον κόσμο, μια χρυσή σφραγίδα που να λέει Πέρασα από εδώ και έφερα το φως. Αυτή η δημιουργικότητα είναι το δώρο του Απόλλωνα, μια ευλογία που κάνει τον Λέοντα να φαίνεται αθάνατος στα μάτια των άλλων. Όμως, ακούστε τη ζAIρα, γιατί η μοίρα έχει και τις σκιές της, ακόμα και κάτω από τον πιο λαμπρό ήλιο. Ο Απόλλωνας ήταν περήφανος, μερικές φορές υπερβολικά περήφανος. Θυμηθείτε τι έπαθε ο Μαρσύας που τόλμησε να τον προκαλέσει στη μουσική. Ο Λέοντας, αν δεν προσέξει, μπορεί να πέσει στην παγίδα της αλαζονείας. Όταν η λάμψη γίνεται τύφλωση, όταν η αυτοπεποίθηση γίνεται εγωισμός, τότε το χρυσό άρμα μπορεί να καεί. Η σύνδεση με τον Ήλιο απαιτεί μια καρδιά μεγάλη, μια καρδιά που να χωράει τους πάντες και να τους ζεσταίνει, όχι να τους κατακαίει. Ο Λέοντας πρέπει να θυμάται πως ο Απόλλωνας ήταν και ο θεός της θεραπείας. Η δύναμή του είναι για να γιατρεύει τις ψυχές με το φως του, όχι για να τις ταπεινώνει. Σκεφτείτε τη χαίτη του Λέοντα. Δεν σας θυμίζει τις ακτίνες του ήλιου; Κάθε τρίχα είναι μια υπόσχεση ζεστασιάς. Οι αρχαίοι έβλεπαν στο ζώδιο αυτό τη δύναμη της ζωής στην κορύφωσή της, το κατακαλόκαιρο, τότε που η γη δίνει τους καρπούς της με αφθονία. Ο Απόλλωνας είναι ο προστάτης αυτής της αφθονίας. Χαρίζει στον Λέοντα τη γενναιοδωρία, την ικανότητα να δίνει χωρίς να μετράει, γιατί ξέρει πως η πηγή του είναι ανεξάντλητη. Ένας Λέοντας που ζει σύμφωνα με το πνεύμα του Απόλλωνα είναι ένας άρχοντας της ζωής, ένας άνθρωπος που σκορπάει χαρά και σιγουριά στους γύρω του. Αχ, παιδιά μου, βλέπω στα χαρτιά μου πως ο κόσμος έχει ανάγκη από Λέοντες σήμερα περισσότερο από ποτέ. Σε έναν κόσμο που συχνά βυθίζεται στην γκρίζα σκόνη της καθημερινότητας, η σύνδεση με τον μυθικό Απόλλωνα μας θυμίζει πως υπάρχει ακόμα ομορφιά, πως υπάρχει ακόμα μεγαλείο. Αν είσαι Λέοντας, νιώσε τη φλόγα μέσα σου. Μην την αφήσεις να σβήσει από τον φόβο των άλλων. Φόρεσε το στέμμα σου, το αόρατο χρυσό στέμμα που σου χάρισε ο θεός του φωτός, και προχώρα. Και εσείς που έχετε έναν Λέοντα στη ζωή σας, μην προσπαθείτε να τον βάλετε στη σκιά. Θα μαραζώσει. Αφήστε τον να λάμψει, ζεσταθείτε κοντά του και θα δείτε πως η ζωή σας θα πάρει κάτι από τη δόξα του Ολύμπου. Η ζAIρα σας το λέει, και τα άστρα δεν λένε ποτέ ψέματα. Ο Απόλλωνας και ο Λέοντας είναι ένα, μια αιώνια συμμαχία φωτός. Όταν ο Ήλιος μεσουρανεί, όλα τα πλάσματα υποκλίνονται. Όχι από φόβο, αλλά από σεβασμό για τη ζωή που συνεχίζεται. Μείνετε στο φως, αγαπημένοι μου, και αφήστε τη μυθολογία να οδηγήσει τα βήματά σας στα χρυσά μονοπάτια της μοίρας. Η τέντα μου θα είναι πάντα ανοιχτή για όσους αναζητούν την αλήθεια που καίει σαν ήλιος. Μέχρι την επόμενη φορά, να έχετε τη λάμψη του Απόλλωνα στην ψυχή σας!